Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego to długotrwały proces zapalny zlokalizowany w tkankach gruczołu krokowego, prowadzący do zakłócenia jego czynności funkcjonalnej. Choroba ta jest szeroko rozpowszechniona wśród mężczyzn. Nieleczona może powodować wtórne zapalenie innych narządów układu moczowo-płciowego, rozwój zaburzeń erekcji i niepłodności. W tym artykule przyjrzymy się przewlekłemu zapaleniu gruczołu krokowego u mężczyzn z punktu widzenia objawów i leczenia.
Obraz kliniczny przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Podstawowym objawem przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest ciągły ból. Zespół bólowy zlokalizowany jest w kroczu, pachwinie i okolicy nadłonowej. Nasila się na początku i na końcu mikcji, w trakcie i po wytrysku oraz przy dłuższej nieobecności stosunku płciowego. Intensywność bólu jest różna u każdego pacjenta. Niektórzy mężczyźni wskazują na umiarkowany dyskomfort, inni zgłaszają dość silny ból.
Kolejnym charakterystycznym objawem jest wzmożona potrzeba oddawania moczu. Chory mężczyzna sygnalizuje, że potrzeba oddania moczu stała się częstsza. W tym przypadku samemu procesowi oddawania moczu towarzyszy ból. Aby rozpocząć mikcję, pacjent musi podjąć wysiłek. Strumień moczu staje się słabszy i przerywany, pojawia się ciągłe uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza.
Przewlekłemu zapaleniu gruczołu krokowego często towarzyszą zaburzenia seksualne. Pacjenci cierpiący na tę chorobę mogą zgłaszać słabe erekcje, wczesny wytrysk, zmniejszone libido, częste erekcje w nocy i tak dalej. Wszystko to ma niezwykle negatywny wpływ na stan psychiczny człowieka.
W okresie zaostrzenia obraz kliniczny uzupełnia naruszenie stanu ogólnego. Mogą wystąpić takie objawy, jak osłabienie i zmniejszona wydajność, utrata apetytu i niewielki wzrost temperatury ciała.
Zasady leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Przede wszystkim w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego przepisywane są leki przeciwbakteryjne wybrane na podstawie wrażliwości patogenu. Przebieg antybiotykoterapii wynosi co najmniej dwa tygodnie.
Ból można złagodzić za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Przyjmowanie alfa-blokerów pomoże przywrócić urodynamikę.
Należy zauważyć, że każdy lek może być stosowany wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku przewlekłych stanów zapalnych jednym z głównych punktów leczenia jest masaż prostaty. Jest jednak bezwzględnie przeciwwskazany w ostrych procesach zapalnych.
Ponadto różne metody fizjoterapeutyczne, na przykład terapia magnetyczna lub elektroforeza, dobrze sprawdziły się w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.
W przypadku wystąpienia powikłań można rozważyć kwestię interwencji chirurgicznej, np. przezcewkowej resekcji prostaty.